سابقه تاریخی صورت جریان نقدی

ثبت سند سود سهام غیر نقدی
August 5, 2018
حقوق صاحبان سرمایه
August 9, 2018

سابقه تاریخی صورت جریان نقدی

در گذشته برخی واحد های تجاری به منظور رفع نیاز استفاده کنندگان ، همراه صورت های مالی سالانه خود صورتی تحت عنوان ” صورت منافع و مصارف وجوه ” تهیه و ارائه می کردند. تهیه این صورت الزامی نبود و برداشت های مختلفی از واژه وجوه می شد. در دهه 1890 ، و به دنبال آن تا دهه 1930 ، حرفه حسابداری بر مبنای تعهدی تاکید کرد، زیرا در طی این دوره زمانی مبنای نقدی حسابداری به طور وسیعی توسط واحد های تجاری متوسز و کوچک مورد استفاده قرار می گرفت .

وجوه برداشت های متفاوت از واژه وجوه و نیز مبنای نقدی حسابداری توسط حرفه حسابداری به عنوان مانعی برای پیشرفت حسابداری تلقی شد .

در نتیجه تلاش زیادی توسط حرفه حسابداری برای ارائه صورت های مالی با مبناهای مختلف انجام شد ، زیرا صورت های مبتنی بر مبنای نقدی نمی توانست به طور مناسبی سود ، دارایی ها و بدهی ها را اندازه گیری کنند. یکی از این تلاش ها در سال 1961 ، مطالعه تحقیقی پری ماسن با عنوان ” تجزیه و تحلیل صورت جریان نقدی و صورت وجوه ” بود .

این تحقیق اهمیت اطلاعات مربوط به جریان وجوه را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد و تعریف مفیدی برای مفهوم وجوه قائل شد. دو سال بعد در سال 1963 ، بیانیه شماره 3 هیات اصول حسابداری تحت عنوان ” صورت منابع و مصارف وجوه ” منتشر گردید.

این بیانیه استفاده از واژه هایی مانند جریان نقدی و سود نقدی را مورد بررسی قرار داد و تهیه صورتی را که حاوی خلاصه ای از منابع و مصارف وجوه باشد ، توصیه نموده است .در این بیانیه وجوه به عنوان سرمایه در گردش تعریف شده بود.

در سال 1971 بیانیه شماره 19 هیات اصول حسابداری ” گزارشگری تغییر در وضعیت مالی ” منتشر گردید.این بیانیه ارائه صورت تغییرات در وضعیت مالی را در گزارش های مالی سالانه الزامی کرد. در این صورت مالی ، جریان وجوه به عنوان منابع یا مصارف همراه با سایر فعالیت های سرمایه گذاری و تامین مالی غیر نقدی گزارش می شد .

این بیانیه همانند بیانیه قبلی وجوه را به عنوان سرمایه در گردش دانست .

مدتی پس از انتشار بیانیه شماره 19 ، با توجه به تحقیقات و مطالعات هیات تدوین استاندارد های حسابداری مالی و توصیه  ” انجمن مدیران مالی ” ، تعداد قابل توجهی از موسسات اقدام به انتخاب مبنای نقدی برای تهیه صورت در وضعیت مالی کردند و بسیاری از آنها از شکل سه طبقه ای آن ، عملیاتی ، سرمایه گذاری و تامین مالی ؛ استفاده نمودند.

تعارف گوناگونی از واژه وجوه موجب شد که تفاوت های بسیاری از نظر مبنای تهیه و اطلاعات مندرج در صورت های تغییرات در وضعیت مالی تهیه شده توسط موسسات ، وجود داشته باشد و این امر مشکلاتی برای استفاده کنندگان صورت های مالی در زمینه قابلیت مقایسه این صورت ها بوجود اورده بود .

با توجه به این موارد ، هیات تدوین استانداردهای حسابداری مالی در بیانیه شماره 95 ، تحت عنوان ” صورت جریان های نقدی ” در سال 1987 ، استاندارد حسابداری مالی شماره 95 را تدوین و جایگزین بیانیه شماره 19 نمود.

در ایران نیز در حدود سال 1360 صورت تغییرات در وضعیت مالی در ایران به صورت های مالی اضافه شد . صورت جریان .ج.ه نقد نیز پس از یک دوره 8 ساله از الزامی شدن آن در آمریکا ، جایگزین صورت تغییرات در وضعیت مالی شد.

برگرفته از کتاب حسابداری میانه نوشته دکتر شکراله خواجوی

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *